De ouders van Senne Vandeput uit Meensel-Kiezegem (Tielt-Winge) zijn er het hart van in. Hun zoon heeft een beperking en wordt elke ochtend opgehaald met de bus om naar school te gaan. Recent liep het mis toen hij moest overstappen op een transferbus aan het station in Leuven. “Senne mocht maandag van de begeleiders niet op de transferbus stappen die hem van de parking Bodart naar zijn school Woudlucht in Leuven moest brengen”, zegt mama Ann Cockx, die het evenzeer opneemt voor de goede begeleiders.
Senne lijdt aan het ATRX-syndroom waarover maar weinig gekend is. Het gaat om een zeldzame, erfelijke aandoening die leidt tot ernstige ontwikkelingsachterstand en specifieke gezichtskenmerken zoals wijd uit elkaar staande ogen. Het probleem van Senne nu ontstond in Leuven waar de begeleiding van bus B ziek was en Senne een andere bus moest nemen. “Elke ochtend wordt Senne opgehaald om naar school gebracht te worden. Busbegeleiders zijn super, net als de buschauffeurs. In het Leuvense moet hij dan overstappen op een transferbus. De mevrouw daar heeft naar mijn gevoel haar hart niet op de juiste plaats. Hij mocht al eens zijn speelgoedje niet meenemen op haar bus, Senne kwijlt soms wat en dat vindt ze vies. Na een eerder incident hebben we geëist dat Senne op een andere transferbus mocht en dat lukte. Alles verliep hierna prima. Tot maandagochtend, toen kregen we telefoon van de juf. Hij werd geweigerd op meerdere schoolbussen, want de begeleider van de transferbus was ziek. Niemand wou hem meenemen.”
Lees verder onder de foto.
Senne is een teddybeer- Foto: Ann Cockx
Verbolgen over gang van zaken
Uiteindelijk bracht de vaste busbegeleider en chauffeur Senne naar school, aldus de mama die ook verbolgen is over de gang van zaken. “Je moet maar durven om een kind met een beperking te laten staan alsof hij een last is. Dit is pure discriminatie en een regelrechte schande. Dit gaat niet over regels, dit gaat over menselijkheid. Als je geen empathie kan opbrengen voor kwetsbare kinderen, dan moet je misschien eens nadenken of dit wel de juiste job voor je is”, aldus de mama die het voor haar kind opneemt. “Hij is een echte knuffelbeer en een makkelijk kind. Ook al kan hij niet praten is hij onze oogappel en een schat van een kind. Hij weet ook wel hoe hij zich duidelijk moet maken. Ik vraag me echt af waarom hij geweigerd werd en ik denk dat er voor de regering hier een taak weggelegd is, er zijn te weinig middelen om dergelijke kinderen te begeleiden. Wij zijn geen ouders die over alles reclameren maar er is hier echt wel verandering nodig. Er waren al meerdere incidenten maar er zijn ook heel goed begeleiders, dat moet je ook wel in het licht zetten”, besluit de mama.