Nadine Daems (55), links op de foto, uit Leuven doet op 3 september mee aan de Hagelandse 101, een wandeltocht van 101 kilometer dwars door het Hageland die ze binnen de 24 uren tot een goed einde moet brengen. Ze wil hiermee geld inzamelen voor Levensloop Leuven (Stichting tegen Kanker). Haar vriendin Marina Hugaerts (60), eveneens uit Leuven, begon in 2019 een Levensloopteam, nadat een kindje in haar familie af te rekenen kreeg met een hersentumor. Levensloop Leuven is een organisatie die geld inzamelt via een wandeltocht voor de Stichting tegen Kanker. “Het is fantastisch dat Nadine dit wil doen, no way dat ik dit zou kunnen.”
“Toen Norah, ze is nu 14, een hersentumor bleek te hebben, moest ik iets doen om dit te verwerken en daarom begon ik een team om deel te nemen aan Levensloop, tijdens de wandeltocht lossen de teamleden elkaar af en proberen ze zoveel mogelijk kilometers af te leggen om een maximum aan opbrengst te verzamelen. Door de coronamaatregelen kon ons team nog maar één keer deelnemen maar ik vond dat we een alternatief moesten zoeken om het kankeronderzoek te ondersteunen en dankzij Nadine hebben we dat gevonden. Norah is intussen al beter maar moet toch nog opgevolgd worden.”
Al 15 keer Dodentocht gedaan
Nadine stelde zich kandidaat om deel te nemen aan de Hagelandse 101 en elke kilometer, die ze aflegt, te laten sponseren. “Ik nam al 15 keer deel aan de Dodentocht maar die ging al twee jaar niet door, het coronabeestje alweer. Ik mis dat echt wel en aangezien er nu dit initiatief is, leek het mij een goed idee om hieraan deel te nemen. Mensen vroegen mij vroeger al waarom ik mijn deelname aan de Dodentocht niet koppelde aan een goed doel maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Nu het kan en de opportuniteit zich aanbiedt, wil ik dit heel graag doen.”
De sportieveling mag dan al wel 15 keer de Dodentocht hebben uitgestapt deze uitdaging is toch net anders. “We vertrekken op 3 september om 21 uur aan de Stelplaats in Leuven en moeten daar, ten laatste, opnieuw aankomen 24 uren later. Het is best een uitdaging en het zal niet evident worden want het parcours van de Dodentocht is vlak, het Hageland is dat niet. Het ergste wat me kan overkomen is dat ik nadien een dag moet recupereren in mijn bed, dat is peanuts tegenover de pijn en de lijdensweg die kankerpatiënten moeten afleggen. Het zal erop aankomen om geen kwetsuren op te lopen en ervoor te zorgen dat mijn voeten intact blijven. Goed schoeisel is daarbij onontbeerlijk maar ook het intapen van de meest gevoelige plekken aan je voeten is noodzakelijk. Mijn partner en trainer Yvan Beirnaert zorgt daarvoor, hij is als een rots in de branding voor mij. Vroeger stapte hij de Dodentocht en doorheen de jaren nam ik het van hem over.”
Lees verder onder de foto.