Ook in Tielt-Winge zijn ze bekommerd om het lot van de Oekraïense vluchtelingen. Sommigen stellen met plezier hun huis open om ze op te vangen. Zo ook Ann en Jan, het zijn fictieve namen want ze hebbe
Het koppel is christelijk opgevoed en vindt het dan ook hun plicht om iets te doen. “De kinderen zijn het huis uit en we hebben hier meer dan voldoende plaats om een familie op te vangen. We waren eigenlijk al langer van plan om iets te doen voor mensen die, om een of andere reden hun land moeten ontvluchten. Het feit dat je nu toch wel heel wat solidariteit ziet met de mensen in Oekraïne doet ons deugd, vroeger was dat gevoel niet zo aanwezig. Je verlaat nooit je thuisland met plezier en dat is een drastische beslissing, wat meteen ook wil zeggen dat de situatie onhoudbaar is geworden, profiteurs, zoals je soms weleens hoort, zijn het beslist niet, integendeel het vergt veel moed om die stap te zetten”, zegt Ann die haar thuisland ontvluchte in 1994.
“Er woedde daar destijds een heuse genocide en elke dag riskeerde je er je leven, het was leven zoals in een horrorfilm, dan moet je wel iets ondernemen. Toen ik hier aankwam, kende ik hier natuurlijk niemand en voelde ik me eenzaam. Je verliest zowat alles, ook je identiteit want het is echt herbeginnen van nul. Als ik de vluchtelingen nu kan opvangen, al zijn het er maar enkelen, en hen het gevoel kan geven dat ze er niet alleen voorstaan, doe ik dat met heel veel plezier.”
Nodig eens een eenzame uit met kerst
Zelf is het koppel beslist niet rijk maar hun geluk delen met anderen vinden ze niet meer dan normaal. “We kunnen wel delen wat we hebben, je laat geen mensen op straat staan. Er was een kerst waarop ik naar de kapper ging en ik ontmoette er een vrouw die helemaal alleen in het leven stond. Haar kinderen waren in Nederland gebleven en ook haar man was vertrokken. Ik ging naar huis en begon aan de voorbereidingen van het kerstfeest dat we gingen vieren met onze vrienden maar op het laatste moment ben ik in mijn wagen gestapt en ben ik haar gaan ophalen. Het was maar een mondje meer en zij was niet alleen met kerst. Wanneer we vier aardappelen hebben, zullen we verdelen over de mensen die aan onze tafel zitten. Weet je, toen ik nog in Afrika woonde, was ons huis gelegen in de buurt van het ziekenhuis en mensen, die daar de volgende ochtend vroeg moesten zijn, verbleven de avond voordien vaak bij ons, het zit in onze cultuur en dat is goed. Ik besef ook wel dat we de wereld niet gaan veranderen maar als we al dat kleine verschil kunnen maken, is dat al niet slecht.”
“Mensen met slechte bedoelingen vind je overal, dat is geen reden om het niet te doen”
Of ze geen schrik hebben wanneer ze vreemden in huis halen die hen, zo hoor je weleens, ook zouden kunnen bestelen? “Je moet niet dromen, als er een massa migratie op gang komt, zullen daar ook mensen bij zijn met minder goede bedoelingen maar dan hebben we het tenminste geprobeerd. Stel je eens voor dat je als mama met je kinderen, wellicht zonder je man want die mag het land niet uit, hier belandt, dan hoop je toch ook op enige hulp. We hebben het hier echt niet slecht, velen hebben elke dag voldoende eten, en dan kan je dat toch beter delen. “
Of ze daadwerkelijk mensen zullen moeten opvangen weet het koppel nog niet. “We hebben ons in elk geval kandidaat gesteld en de mensen zijn welkom. De verantwoordelijken zouden iets laten weten wanneer het nodig was.”
De gemeente voorziet in elk geval ook een aantal opvangplaatsen. “Naast logistieke steun zoeken we ook mensen die hen kunnen begeleiden en hun buddy willen zijn. Elke geïnteresseerde kan zich melden via info@tielt.winge.be”, zeggen schepenen Jan Loddewijckx (CD&V) en Gert Van den Storme (CD&V).