Doek valt over café De Baron: “Investering was te groot”

Tienen
Afbeelding

Jean-Claude van café De Baron in Tienen stopt ermee. Dinsdagavond tapte hij zijn laatste pint maar de 77-jarige uitbater denkt nog lang niet aan stoppen. “Ik begin heel zeker nog een ander café of restaurant. Het is hier zo plezant geweest, ik zal het verdomd missen.” Wij konden het ons niet laten om aan te schuiven op de allerlaatste dag dat het café nog open was en er te praten met de laatste gasten en de uitbater.

De Baron in Tienen is een begrip, dagelijks komen heel wat mensen hier langs voor een babbel met de cafébaas en wat gezelligheid, zo ook Ward Ottenburg, Jean-Pierre Holsbeeks, en Guy Smets. “We kwamen hier sowieso standaard elke dinsdag samen, maar ook vaak op andere dagen. Het is eigenlijk triestig, want dit is een heel fijn café. Ik herinner me nog dat ik hier een vaste plaats had om mijn postzegeltjes te komen plakken. Dan ging ik hierover bij de Post mijn zegels halen en zat ik daar in mijn hoek om alle enveloppen van mijn bedrijf te beplakken.We kennen Jean Claude natuurlijk goed, en het is heel spijtig dat hij dichtgaat. Maar we begrijpen het anderzijds ook. Toch is er hier een heel gezellige sfeer, het is een typisch bruin café en dat is tof. Op den duur ken je iedereen ook dat maakt het nog gezelliger.”

Dieren meer dan welkom

Ook zijn kompaan Guy Smets sloot lang geleden de Baron in zijn hart. “Het is een speciaal interieur, ik vind het persoonlijk echt gezellig. Ik herinner mij nog in de tijd dat er op de discobar gespeeld werd door ‘Decutter’, alias Willy Derden, dat was echt een geweldige sfeer. Ook de jaarlijkse mosselsoupees ten voordele van de zwarte Duivels waren elk jaar heerlijk en goed georganiseerd. Het waren fantastische tijden.”

Jean-Pierre Holsbeeks had dan weer een andere uitvlucht om regelmatig naar De Baron te gaan. “Ik kom hier al 20 jaar, op een dag wandelde ik met mijn hond Luna langs de kroeg en we werden binnen geroepen, Luna werd overstelpd met koekjes en iedereen wilde ze aaien. Elke keer dat ik er nadien langsliep wilde naar binnen, wie kan een hond nu iets weigeren. Ze ging dan voor de deur zitten en weigerde door te lopen, zij kreeg haar koekjes en ik mijn pintje (lacht).”

Uitbater Jean-Claude beaamt: “Dieren zijn mijn beste vrienden, wie kan hen nu iets weigeren, ze zijn hier allemaal welkom.”

Lees verder onder de foto.