Studenten van de avondopleiding Videocontent Creator bij AB Syntra in Leuven waagden zich aan de opnames van hun eerste kortfilm. Het scenario was best origineel want het verhaal gaat over een vader die een speelgoedtelefoon krijgt van zijn overleden dochter. “We maakten een Belgisch compromis toen we het scenario schreven.”
De studenten zijn bezig aan hun tweede en laatste jaar en iedereen had zo zijn eigen redenen om zich in te schrijven voor de opleiding. “Ik miste creativiteit in mijn job als opvoeder en in mijn dagelijks leven. Het leek me mooi om met video iets meer te kunnen betekenen binnen de hulpverlening. Als kind kreeg ik van Sinterklaas een speelgoedcamera waarmee ik fotoshoots deed en videoclips maakte. Ik speelde zelfs programma’s van Ketnet na”, zegt Marie Lust lachend. Tatiana Cervak miste, als ervaren Communications Manager, praktijkervaring en wilde graag zelf filmpjes kunnen maken. De derde musketier, zo worden ze wel eens lachend door de leraars genoemd, Carolien Broux had al wat ervaring met het maken van video’s voor TikTok maar had ook zo haar redenen om zich in te schrijven. “Tijdens de info-avond bij Syntra besefte ik dat videografie veel meer is dan gewoon filmen. Het gaat ook om techniek, kennis, licht, cameragebruik en begrijpen hoe je een beeld opbouwt. Mijn passie voor video begon al als kind. Ik palmde toen de camera van mijn mama in om mijn kleiner broertje te filmen die ik dan compleet stylde en ik verzon ook zelf scenes waarin hij dan moest figureren. Het plezier van iets te creëren en vast te leggen is nooit verdwenen (lacht).”
Lees verder onder de foto.
Foto: Dirk Desmet
Belgisch compromis
De drie, ze zijn de laatst overblijvenden van een aanvankelijk grotere groep, waagden zich nu dus aan een kortfilm nadat ze eerder kortere projecten tot een goed einde brachten. “De verhaallijn ontstond tijdens een brainstorm, daarna hebben we elk een deel van het scenario onafhankelijk van elkaar geschreven en dan samengebracht en besproken. Niet iedereen was onmiddellijk overtuigd van het einde van de film. Maar ook daar hebben we een Belgisch compromis gevonden en uiteindelijk stonden we allemaal achter het scenario”, legt Tatiana uit.
Lees verder onder de foto.
Foto: Dirk Desmet
“Veel tijd en geduld nodig om het tot goed einde te brengen”
Een locatie vinden was niet zo moeilijk, Caroline stelde haar huis ter beschikking en dat bleek meer dan geschikt. Daarna moesten er nog acteurs gevonden worden maar ook dat verliep vlot. “Mijn neef speelt toneel. In eerste instantie waren we op zoek naar een vrouwelijke hoofdrolspeelster, maar uiteindelijk bleek mijn oudste neef geknipt voor de rol”, legt Marie uit en het kindje werd ook al gauw gevonden door Carolien. De opnames zijn intussen achter de rug, af en toe was daar wel enige behendigheid voor nodig zoals voor de opnames in de badkamer waar cameravrouw Carolien zich zowat in twee moest plooien voor het goed shot. “Alles voor de cinema he”, lachten ze tijdens de opnames. Nu wacht de studenten nog de loodzware taak om alle beelden te monteren tot een goed verhaal. “Er is enorm veel tijd en geduld nodig om een en ander tot een goed einde te brengen. Vooral ook, je moet alles meermaals opnieuw doen om tot een goed resultaat te komen. Ook het monteren is een job op zich wat heel wat tijd in beslag neemt”, zegt Marie.
Een goed shot maken is niet altijd even evident - Foto: Dirk Desmet
Leraars onder de indruk
De leraars waren alvast onder de indruk van de prestaties van hun studenten die zelf nu al dromen van meer. In juni wacht hen nog de beoordeling van hun eindwerken door een jury. “Wat me het meest is bijgebleven, is hoe intens zo’n opnameproces is. Je zit volledig in je eigen wereld tijdens het filmen, pas achteraf besef je hoeveel werk, energie en samenwerking erin kruipt. Net dat maakt het zo bijzonder. Wanneer alles samenkomt, met name beeld, geluid en emotie, geeft dat echt een kick”, besluit Tatiana. We wensen de drie alvast een loopbaan als Steven Spielberg of David Lynch.
.