Oekraïense gewezen burgemeester van een dorp in de buurt van Lviv, Iryna Kravits (37), vond samen met haar dochter Solomilla (6) een plekje in Tielt-Winge. Net als vele anderen ontvluchtte ook zij haa
Twee jaar lang verving ze in haar stad nabij Lviv de burgemeester die daar moest aftreden, ze was er ook advocate, net als Beeken in ons land trouwens, en zetelde in de regionale raad van Lviv toen de oorlog er uitbrak. “Ik woonde in een flatgebouw met 9 verdiepen, telkens het alarm afging moesten we naar de kelder om er te gaan schuilen, geen schuilkelder maar gewoon de kelder van het gebouw. Dat alarm ging om de drie uur maar omwille van problemen tijdens de zwangerschap moest ik eigenlijk platte rust nemen, dat ging natuurlijk niet. In overleg met mijn man, hij was voordien politie-agent en runde de voorbije jaren een café maar werd opgeroepen om in het leger te gaan, en mijn familie besloot ik mijn land te verlaten. Dat was allesbehalve een makkelijke keuze maar het leek wel de enige rationeel juiste keuze. Je moet wel alles achterlaten, niet alleen het materiele maar vooral je familie en je gezin. Ik nam de gezinsauto en vertrok met mijn dochter naar Slovakije waar we terechtkwamen in een overvol hotel. Aan de grens stonden we drie dagen en nachten in de file. Slapen zat er niet in want wanneer de file vooruitging moest je met je wagen volgen.”
Nacht in de auto met dochter
Ze wist niet meteen waar ze heen moest maar op het internet zag ze dat ons land net begonnen was met vluchtelingen uit Oekraïne op te vangen en dus besloot ze haar kans te wagen. “Ik dacht, daar spreken velen Engels en dat leek me wel handig. Toen we aankwamen aan het centrum voor registratie stond er een hele lange file. De eerste dag slaagden we er niet in om binnen te geraken en dus sliep ik met mijn dochter in de auto, de tweede dag lukte het wel.”
De twee belanden even later bij een gezin in Tielt-Winge maar ook daar konden ze niet heel lang blijven door omstandigheden, uiteindelijk vond ze onderdak bij een ander gezin in de gemeente, ze verblijft er nu in het voormalige huis van de grootmoeder en wordt er zeer goed opgevangen, zo zagen we met eigen ogen. Wanneer de Oekraïense haar dochter niet van school kan gaan ophalen, wij zijn namelijk in gesprek met haar, gaat het opvanggezin haar met plezier halen.
Beste oplossing
Burgemeester van Tielt-Winge Rudi Beeken begrijpt de beslissing van de vrouw. “Natuurlijk is dit niet de meest makkelijke beslissing om te nemen maar een veilige haven zoeken in deze situatie is de beste oplossing voor haar, haar dochter en haar ongeboren kind. Ik ben blij dat we ze hier kunnen opvangen. Tielt-Winge herbergt intussen 17 Oekraïense gezinnen op evenveel plaatsen maar heeft nog plaats voor meer vluchtelingen. Het gaat om 10 verblijven van de gemeente en 7 private. In totaal hebben we 33 plekken maar voorlopig werden er ons 17 toegewezen door Brussel. We doen wat we kunnen en wanneer ik zie dat we ongeveer evenveel mensen opvangen als de stad Aarschot, die toch met meer zijn, kan ik dit alleen toejuichen. We proberen het zoveel mogelijk zelf te organiseren en de mensen onder te brengen in eigen woningen, het is natuurlijk fijn dat ook privé mensen willen helpen maar daar heb je minder controle over. Een alleenstaande man heeft misschien wel andere intenties dan pure humanitaire hulp te bieden, natuurlijk controleren we dat allemaal zo goed mogelijk. Anderzijds wil je ook de gastgezinnen beschermen want zo hadden we onlangs zogenaamde Oekraïense vluchtelingen maar dat bleken dan Afghanen die van de situatie gebruik wilden maken. Het merendeel aan beide kanten is oprecht maar dat ene procent moeten we wel opsporen en er attent voor zijn. We hadden eerder al een Oekraïense gemeenschap en die telde al meer dan 17 gezinnen.”
Desnoods alleen bevallen, zonder man
Intussen geraakt Iryna langzaam geïntegreerd in Tielt-Winge en ook haar dochter gaat er naar school. “Binnenkort kan ze haar mama Nederlands leren”, reageert Beeken lachend maar zelf vindt de vrouw haar nieuwe thuis ook niet zo slecht. “Ik heb hier al nieuwe vrienden gemaakt en ook mijn dochter trekt haar plan. Anderzijds vrees ik dat ik straks in september hier zal moeten bevallen zonder mijn gezin en mijn man maar dat is dan ook maar zo, nu teruggaan zou geen slimme beslissing zijn, het is er te gevaarlijk. Ik zal hier nog wel een poosje verblijven, misschien vraag ik aan mijn mama om over te komen maar zij moet zich ook bekommeren om mijn vader want die is ziek. Mijn man hoor ik vooral via sms maar ik ben al blij als hij een teken van leven geeft, dan weet ik tenminste dat hij ongedeerd is. Weet je, uiteindelijk klaag ik niet want anderen hebben het veel harder te verduren gehad. Mijn flat staat er voorlopig nog, iedereen van mijn familie leeft nog terwijl anderen echt alles kwijt zijn.”
Internationaal kon het anders
Volgens Beeken had de internationale gemeenschap misschien anders moeten reageren bij het neerhalen van de muur om de problemen van vandaag te vermijden. “Toen de muur viel hadden we misschien beter samengewerkt met de staten in Midden-Europa. We hadden dan bijvoorbeeld een Europese defensielijn kunnen uittekenen. Nu bestaat er alleen Rusland en de NATO, in het midden is er niks en dat had misschien voor enig soelaas kunnen zorgen. Een eigen defensiesysteem binnen Europa was misschien wel een oplossing. Ik merk in elk geval dat de mensen schrik hebben, velen vragen om jodiumpillen bij de apotheek.”
Iryna vreest alvast niet voor een derde wereldoorlog. “Zo ver gaat het niet komen. De Russen zijn niet zo sterk als ze dachten en we krijgen hulp van de wereld. Anderzijds kan je Rusland niet stoppen als ze sterker worden. De sancties zijn sowieso een goede zaak maar dit conflict zou weleens lang kunnen duren.”