Turkse cementproducenten waarschuwen dat de standaardemissiewaarden van de EU onder CBAM de werkelijke emissies aanzienlijk overschatten, waardoor de koolstofkosten stijgen van € 20 naar € 80 per ton. Zij vragen om erkenning van nationale MRV-data die in lijn zijn met de EU, om onevenredige financiële lasten te voorkomen en eerlijke concurrentie te waarborgen.
Ankara — De omnibus-wetswijzigingen zijn op 17 oktober 2025 gepubliceerd door de Europese Commissie en de uitvoeringsverordeningen zijn in december 2025 in werking getreden. De Turkse Vereniging van Cementfabrikanten (TURKCIMENTO) heeft een verklaring uitgebracht betreffende het mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (CBAM) van de Europese Unie. De vereniging waarschuwde dat de huidige uitvoering het risico met zich meebrengt dat CBAM in feite een niet-tarifaire handelsbarrière wordt voor de Turkse cementindustrie, en deelde tegelijk haar voorgestelde oplossingen.
“De prioriteit van de Turkse cementsector is de zorgvuldige voorbereiding en verificatie van emissierapporten binnen de reikwijdte van CBAM. Als er echter problemen ontstaan in het verificatieproces van de werkelijke waarden, zal het verschil tussen de werkelijke en de standaardwaarden uitgroeien tot een zware financiële last,” zei Volkan Bozay, CEO van TURKCIMENTO.
“Wanneer dit verschil wordt berekend op basis van de huidige prijzen binnen het EU-emissiehandelssysteem (ETS), stijgen de koolstofkosten per ton klinker van ongeveer € 20 naar € 80. Het resulterende bedrag overstijgt zelfs de gemiddelde eenheidsprijs van producten die naar de EU worden geëxporteerd, wat de economische houdbaarheid van export rechtstreeks bedreigt.”
CBAM kan ook gevolgen hebben voor EU-consumenten
“De Turkse cementsector werkt sinds 2015 binnen een monitorings-, rapportage- en verificatiesysteem (MRV) dat in lijn is met de EU. In al onze installaties worden droogovens met lage emissies gebruikt, en onze werkelijke emissieprestaties liggen ruim onder de standaardwaarden. Omdat er geen landspecifieke standaardwaarde voor Turkije is vastgesteld, benadeelt de toepassing van de hoogste emissiecoëfficiënten onder de categorie ‘andere landen’ onze sector op oneerlijke wijze,” legde Bozay uit.
“De werkelijke gegevens die door onze naar de EU exporterende leden in Turkije zijn gerapporteerd tijdens de overgangsperiode van CBAM, tonen aan dat de emissies voor grijze cementklinker 0,88 tCO? per ton bedragen. Daartegenover staat dat de standaardwaarde die onder de EU-wetgeving voor Turkije wordt gebruikt 1,551 tCO?/ton bedraagt. Dit verschil leidt tot extra kosten die geen weerspiegeling zijn van de werkelijke emissieprestaties.”
“In zijn huidige vorm kan CBAM leiden tot hogere kosten die uiteindelijk zullen worden doorberekend in de prijzen van eindproducten, wat ook gevolgen heeft voor EU-consumenten. Het tijdig operationeel maken van de verificatiecapaciteit en het realistisch herzien van de standaardwaarden is daarom cruciaal. Anders loopt het mechanisme het risico in strijd te komen met de fundamentele beginselen van de Douane-unie,” voegde Bozay eraan toe.
Compensatie van indirecte emissies via hernieuwbare energie
Bozay wees ook op enkele technische kwesties die in de praktijk verduidelijkt moeten worden:
“Onze sector is gericht op het vergroten van het gebruik van hernieuwbare elektriciteit. Om echter het volledige eigen verbruik van een kleine tot middelgrote cementfabriek met hernieuwbare energie te dekken, is een zonneparkcapaciteit van ongeveer 50–70 MW nodig. Het is technisch vaak niet haalbaar om een investering van die omvang op of direct naast de fabriekssite te realiseren en rechtstreeks aan te sluiten.
Daarom moeten producenten hun investeringen in hernieuwbare energie op andere locaties realiseren. Binnen CBAM zijn duidelijke regels nodig die het mogelijk maken dat deze investeringen en de opgegeven werkelijke productiegegevens worden erkend bij de berekening van indirecte emissies.”
TURKCIMENTO deelt voorgestelde oplossingen: “CBAM mag geen handelsbarrière worden”
Volkan Bozay deelde ook de oplossingen die TURKCIMENTO voorstelt:
“Om te voorkomen dat CBAM in feite een handelsbarrière wordt, moeten nationale waarden op basis van EU-conforme MRV-data worden gebruikt in plaats van algemene standaardwaarden voor ‘andere landen’. Totdat de verificatie-infrastructuur volledig operationeel is, moeten de werkelijke emissiedata als basis worden genomen en moeten onevenredige financiële lasten worden vermeden.
Anders zal CBAM, als systeem dat geen onderscheid maakt tussen koolstofarme productie en de meest koolstofintensieve productie, koolstofarme productie niet effectief ondersteunen en in plaats daarvan functioneren als een niet-tarifaire technische handelsbarrière.
In dat verband is het ook cruciaal om de secundaire regelgeving en de technische aspecten van de interne EU-wetgeving rond accreditatieprocessen zo snel mogelijk te verduidelijken, inclusief de definitieve lijst van onder CBAM geaccrediteerde organisaties, die in de praktijk nog niet volledig is vastgesteld.”