Daan Van Nerum (20) uit Bekkevoort mag deelnemen aan het WK Hockey in Zwitserland maar daarvoor moet hij 20.000 euro verzamelen om een aangepaste rolstoel te kunnen kopen, zijn ouders kunnen zich dat niet veroorloven. Laat dat voorlopig niet lukken want na vier maanden heeft hij amper de helft van het noodzakelijke budget samen kunnen rapen. Samen met zijn ouders doet hij dan ook een oproep naar mensen met een warm hart toe om hem te helpen om zo zijn droom te kunnen verwezenlijken.
Daan moet leven met een aantal beperkingen die zich vooral toespitsen op zijn spieren. “Toen hij 4 à 5 jaar oud was, kreeg hij het moeilijk om te stappen en dat werd er doorheen de jaren alleen maar moeilijker op. Een kleine afstand in huis afleggen, lukt nog wel maar zodra het meer is, moet hij in de rolstoel want dat kan hij niet aan. Hij wordt gevolgd door specialisten in het Gasthuisberg in Leuven en zelfs die hebben geen benaming voor zijn ziekte, zo zeldzaam komt het voor. Eigenlijk komt het erop neer dat Daan zo’n 60% aan spieren heeft, in vergelijking met anderen. Het bindweefsel, wat ervoor zorgt dat wij recht kunnen staan, is eveneens van slechte kwaliteit.”
Niet voldoende
Ondanks die handicap werd hij geselecteerd voor het team dat ons land mag vertegenwoordigen op het WK in Zwitserland. “Door corona hebben ook zij, als nationaal team, een jaar lang niet samen kunnen trainen, onlangs mocht het weer. Hij vond het super maar was tegen de avond wel kapot. We hebben, dankzij heel veel helpende handen, toch al een deel van het vereiste budget samen gekregen maar dat volstaat, jammer genoeg, niet. De plaatselijke toneelclub steunde ons al, net als een aantal dames die meededen aan de Warmste Week. Anderen verkochten dan weer spulletjes waar wij de opbrengst van kregen, dat is super, net als de giften van anonieme weldoeners. Anderen komen dan weer creatief uit de hoek en verkopen hun creaties ten voordele van ons. Zelfs uit Nederland kregen we al giften”, vertelt Annemie.
Daan zelf is ook blij met de steun die hij al kreeg, al beseft ook hij dat dit niet makkelijk wordt. Hij hoopt dan ook dat het uiteindelijk zal lukken en het bedrag kan worden ingezameld. “Veel vrienden heb ik in het dorp niet, ik ging hier nooit naar school, maar ik ben wel dankbaar dat mensen aan me denken en me steunen. Ik doe dit zo graag en wil echt naar het WK, dit is mijn ultieme droom. Ik ben mij bewust van het feit dat we veel vragen.”
Lees verder onder de foto.