Drie motards en een hulpwagen vertrekken in Scherpenheuvel-Zichem op zondag 1 juni naar de Noordkaap. Met hun tocht willen ze geld inzamelen voor Een Hart Voor MS van Peggy Goossens uit Scherpenheuvel-Zichem die zelf aan de ziekte lijdt. “Kanker is alom gekend maar MS veel minder, ook daar willen we verandering in brengen”, zegt Roland Aubroeck (64) die met het idee op de proppen kwam.
De Nederlandse band Normaal zong destijds Oerend Hard en dat is precies wat drie motards nu willen doen om Een Hart Voor MS in Scherpenheuvel te ondersteunen met een drie weken durende tocht van zo’n 8500 km (heen en terug). Mensen kunnen de drie motards sponsoren en ook bedrijven kunnen een beertje kopen met hun logo erop voor 500 euro. Ook het fonds Ter Ere van Maurice Swinnen doet een duit in het zakje en sponsort het event. “Ik wil aan elke patiënt van de MS-Kliniek een massagegun kunnen geven, wat over is geven we aan de MS-kliniek in Melsbroek’, zegt Peggy die de kliniek maar al te goed kent want er zelf regelmatig verblijft omdat ze ook aan de ziekte lijdt. “Het event is wellicht het laatste groot gebeuren dat ik organiseer want als ik niet afbouw zit ik wellicht binnen het jaar in een rolstoel. Recent kon ik amper mijn armen bewegen. In tegenstelling tot wat vele mensen denken is MS geen spierziekte maar gaat het om een probleem in de hersenen die wel impact heeft op je spieren.”
MS is onbekend, kanker is wel bekend
Net aan die ziekte willen de bikers nu ruchtbaarheid geven en hopen ze op veel centen om de kliniek te kunnen steunen. ”Ik had al langer plannen om een reis te maken met de moto maar ik vond het wat jammer om het niet aan een of ander doel te kunnen koppelen. Zo’n 22 jaar geleden deden we al mee aan een rally in Tunesië waar we iets konden betekenen voor de lokale schoolgemeenschap. Ik ging ook nu op zoek naar een goed doel en kwam uiteindelijk bij Peggy uit. Ik had van de ziekte al wel gehoord maar kende er weinig van, over kanker is veel meer geweten”, zegt Roland die eerder al een trip beloofde aan zijn zoon Michel. “Hij had mij aan die belofte al eens herinnerd (lacht). Van het ene kwam dus het andere. Het geeft ons ook de kans om een vader-zoon moment te hebben. De laatste twintig jaar ben ik amper weggeweest, ik kijk er dan ook echt naar uit.”
“Ik wil geen schotelvod zijn op de moto”
“Geen schotelvod op de moto”
Dat de reis naar de Noordkaap niet meteen baden in de zon zal zijn vindt Roland niet erg. “Ik heb het liever iets kouder dan te warm. Ik deed eerder al aan bergsport en ben wel iets gewoon maar momenteel ga ik toch wel drie keer per week naar de fitness, ik wil niet als een schotelvod op de moto zitten.”
Op hun tocht worden de drie sowieso vergezeld door een hulpwagen maar dan nog wordt het wellicht een pittige rit. “We logeren in trekkershutten en in enkele goedkope hotels. Mijn tv pak ik alvast niet mee maar wel een eigen slaapzak, dat voelt dan een beetje alsof je in je eigen bedje ligt (lacht). We nemen ook wat proviand mee voor het geval dat we ergens niet aan eten geraken. Tijdens de reis zal ik mezelf wellicht wel tegenkomen maar dat is niet erg”, zegt Roland nog.
Op reis met oude moto
Zijn zoon Michel (35) gaf zichzelf vrijwillig op om mee te gaan. “We zijn allemaal motorfanaten en van mij hadden de drie weken er best vier mogen zijn. Mijn moto is best een oud exemplaar en er wordt momenteel nog aan gewerkt. Echt veel speciale zaken worden er niet geïnstalleerd, wel deftige banden, en als we problemen ondervinden herstellen we die wel onderweg, tenminste als het niet te erg is. We zijn wel inventief. Het is de eerste keer dat ik met mijn vader langer op reis ga na hun scheiding destijds, ik kijk er best naar uit.”
De zoon van Roland wilde meteen ook mee.
Zoon en vriendin achterlaten
De derde deelnemer is David Nys die geen familielid is van de twee anderen. “Ik leerde hen kennen via Peggy. Voor haar events ben ik al langer wegkapitein en ik zag het meteen zitten. Het is een uitdaging als een ander en ik doorzwom best al enkele watertjes. Het asfalt zal wellicht wat ruwer zijn waardoor je best met nieuwe banden vertrekt die je, eens thuis, wellicht ook weer kan vervangen. Ook ik vind dat MS wat meer bekendheid mag genieten en dat iedereen weet wat kanker is maar over deze ziekte is er minder gekend. Nochtans zijn de gevolgen even dramatisch. Drie weken van huis volstaan voor mij wel. Ik laat mijn vrouw Cindy achter, we zijn het wel gewoon om zaken alleen te doen, en een zoon, die heeft het er wat moeilijker mee maar via de moderne communicatiemiddelen houden we wel contact.”
David laat kind en vrouw thuis voor het goed doel.
Blij met de steun
Peggy van haar kant is alvast heel blij met de steun die ze krijgt van de bikers. “Het is eigenlijk onbeschrijflijk. Mensen, vreemden tot voor kort, die zich willen inzetten voor onze zaak, daar word ik meer dan blij van. Het kwam uit het niets en hun tocht is best pittig, op sommige dagen moeten ze zo’n 600 km afleggen. Hun initiatief zorgt er hopelijk voor dat we zo’n 300 mensen gelukkig kunnen maken met een massagegun.die ik voor de patiënten wil kopen. Dat zijn toestellen die ook door kinesisten gebruikt worden. Als er dan nog geld over is wil ik dat schenken aan de neuroloog van de kliniek voor onderzoek.” Meer informatie krijg je via deze link.
Beertjes reizen mee voor het goed doel
Hart voor MS