Een Hart voor MS van Peggy Goossens uit Scherpenheuvel-Zichem, die zelf aan de ziekte lijdt, schonk vandaag 280 massageguns aan patiënten in de MS-kliniek van Melsbroek en nog 2.000 euro extra voor het onderzoek naar de ziekte. “Dit was onze laatste actie want anders dreig ik binnenkort in een rolstoel te belanden.” Het geld werd ingezameld door een rit van motards naar de Noordkaap.
VIDEO
Video en montage: Dirk Desmet
Het geld werd, onder de noemer ‘Going North For MS’, ingezameld dankzij bikers uit Limburg die met hun motors naar de Noordkaap reden en daarvoor gesponsord werden. Aan boord waren ook knuffelberen die elkeen op reis kon sturen. “Het was een fantastisch verhaal en we volgden hun reis elke dag. Ze slaagden in hun opzet en verzamelden 14.500 euro met hun initiatief. We kochten voor zo’n 12.000 euro aan massagetoestellen voor patiënten die ons al lang steunen en de 2.000 euro die overbleef hebben we geschonken aan professor Bie d’Hooghe voor haar onderzoek naar de ziekte”, zegt Peggy die zelf ook zwaar te lijden heeft. “Jaarlijks kom ik twee keer naar de kliniek, telkens voor zo’n’ vijftal weken. Vergelijk het met een bobijntje dat af is en moet herladen worden, dat gebeurt hier. Het is een beetje mijn tweede thuis geworden. De ziekte is zodanig geëvolueerd dat ik niet anders kan dan de vzw te ontbinden, dat gebeurde in juli. Volgens de doktor eindig ik anders binnen het jaar in een rolstoel. Recent kon ik amper mijn armen bewegen. Het is met gemengde gevoelens dat ik ermee stop maar het is de enige rationele keuze al blijft het moeilijk. Ik ben wel blij want uiteindelijk konden we zo’n 62.000 euro schenken in acht jaar tijd.”
Ziekte heeft zware gevolgen
Dat de ziekte zware gevolgen heeft konden we in de kliniek met eigen ogen zien. Sommige patiënten zijn verward, anderen hebben een rollator nodig en voor nog anderen kan alleen een rolstoel nog soelaas bieden. “Er is te weinig bekend over de ziekte. Veel mensen denken dat het een spierziekte is maar dat is niet zo, het speelt zich af op hersenniveau met alle gevolgen van dien. Ik zie ook veel partners die het niet aankunnen en dan maar vertrekken, ik heb geluk want mijn ventje Patrick steunt mij van dag één, ik was maar in de veertig, dat is heel fijn.”
Ook al heeft Peggy nu besloten om de vzw op te doeken, ze blijft zich wel inspannen en wordt nu voorzitter van Imso, een vzw die als doelstelling heeft de belangen van de personen met de ziekte van het Nationaal MS Centrum in Melsbroek te verdedigen. “ik vrees dat veel mensen nog niet begrijpen wat de ziekte doet met mensen. Vaak ga ik heel vroeg slapen, ergens in de namiddag, en als ik ’s avonds nog iets wil doen moet ik extra pijnstillers nemen. Geloof me vrij, leven met deze ziekte is geen Club Med ervaring. Net daarom is steun en aandacht ervoor heel belangrijk”