Er mogen opnieuw gebedsdiensten, vieringen op hoogdagen, uitvaarten en huwelijken plaatsvinden in de Sint-Pieterskerk van Orsmaal (Linter). Aartsbisschop Luc Terlinden ging in op het hoger beroep van de werkgroep Sint-Pieter Orsmaal. Daarmee is een belangrijke doorbraak bereikt in het conflict dat al maanden aansleept met het lokale kerkbestuur H. Clara. Helemaal opgelost is de discussie nog niet: de werkgroep blijft vragen om een eigen sleutel van de kerk en trekt daarvoor nu naar de Romeinse Curie.
Bij de werkgroep wordt opgelucht gereageerd op de beslissing van de aartsbisschop. De kerk kan opnieuw worden gebruikt voor verschillende religieuze plechtigheden. “Dat is voor ons bijzonder goed nieuws en daar zijn we uiteraard erg blij mee”, zegt Hilde Foriers uit Orsmaal. “De beslissing van de aartsbisschop geeft onze geloofsgemeenschap opnieuw perspectief. We hopen dat dit een belangrijke stap kan zijn naar een duurzame en verzoenende oplossing.”
Discussie over sleutel blijft aanslepen
Ondanks die beslissing blijft volgens de werkgroep een belangrijk praktisch probleem bestaan. De voormalige parochieploeg beschikt nog altijd niet over een eigen sleutel van de Sint-Pieterskerk. Het kerkbestuur wil volgens de werkgroep alleen sleutels toewijzen aan bestuursleden. De voormalige parochieploeg van Orsmaal is niet vertegenwoordigd in het kerkbestuur.
“Het verkrijgen van een eigen sleutel is het logische verlengde van de beslissing van de aartsbisschop”, zegt Foriers. “Een eigen sleutel is geen doel op zich. Het is een praktische voorwaarde om de beslissingen van de aartsbisschop te kunnen uitvoeren. Maar het kerkbestuur Clara houdt halsstarrig vast aan haar weigering. Ze eist dat we voor het minste gebruik van onze kerk bij hen een aparte en gemotiveerde aanvraag indienen, die ze dan eerst nog gaan overwegen. Dat is niet ernstig.”
Kris Roosen wijst erop dat de lokale werking in Orsmaal twaalf leden en een vijftiental vrijwilligers telt. “En daarom krijgt onze ploeg als enige van Linter geen eigen sleutel van haar kerk”, zegt Roosen. “Toch telt onze lokale werking twaalf leden plus een vijftiental vrijwilligers, en vormen wij hier in Orsmaal een zeer actieve geloofsgemeenschap. Op 15 augustus telden we 82 parochianen op onze Mariaviering aan de Witte Kapel, alweer een enorm succes, terwijl wat verder onze kerkdeur op slot bleef.”
Lees verder onder de foto.
De viering op 15 augustus was een succes - Foto: Sint-Pieter Orsmaal
Werkgroep stelde eigen kandidaten voor
Volgens de werkgroep wordt de beslissing over het sleutelbeheer telkens bij het lokale kerkbestuur gelegd. “Die beslissing wordt helaas telkens opnieuw bij het lokale kerkbestuur gelegd”, zegt Foriers, “maar net daar stellen we dus al maanden diezelfde hardvochtige weigering vast.”
Om uit de impasse te raken, werden aan vicaris-generaal Vanhoutte verschillende lokale kandidaten voorgesteld die volgens de werkgroep als sleutelbeheerder-koster of als bijkomend lid van het kerkbestuur zouden kunnen optreden. “Om toch tot een oplossing te komen stelden we aan vicaris-generaal Vanhoutte enkele lokaal gedragen kandidaten voor, als sleutelbeheerder-koster of zelfs als extra lid bij het kerkbestuur, naar hun keuze. Al onze kandidaten voldoen aan de wettelijke en canonieke voorwaarden, maar over ons constructief voorstel geeft niemand thuis. Integendeel, de kerkraad gaf recent de sleutel van onze kerk zelfs aan iemand van Overhespen, die geen enkele band heeft met Orsmaal. Het spreekt voor zich dat deze provocatie van het kerkbestuur opnieuw olie op het vuur gooit, hier in Orsmaal.”
Sleutelkwestie verhuist naar Rome
De vraag naar een eigen sleutel werd eerder ondersteund door een petitie met meer dan 500 handtekeningen. Volgens de werkgroep tekende ook een meerderheid van de Linterse gemeenteraadsleden de petitie.
Omdat er volgens de werkgroep binnen het vicariaat geen oplossing wordt gevonden, wordt nu hoger beroep aangetekend bij de Romeinse Curie. “Ook wij betreuren het dat we hiervoor naar Rome moeten stappen”, zegt Foriers. “Maar binnen ons vicariaat zit die sleutelkwestie muurvast. Ons hoger beroep in Rome is zeker niet gericht tegen aartsbisschop Terlinden, die we dankbaar zijn voor zijn belangrijke stap vooruit. Uiteindelijk willen wij maar één ding: opnieuw op een vrije, normale en vreedzame manier samen in onze kerk bidden, de kerk onderhouden en er onze vieringen voorbereiden, zeker nu ze terug toegelaten zijn.”