Marcel Aerts uit Scherpenheuvel-Zichem (Keiberg) schreef recent een gedicht voor zijn Mieke Swinnen waarmee hij drie maanden geleden in het huwelijksbootje stapte. “Dat we mekaar vonden is bovennatuurlijk. Toeval bestaat echt niet”, zegt Marcel.
“In Zichem, bij de Maagdentoren, waar stenen eeuwen trouw bekoren, ontstond, haast spelend, onverwacht, een liefde die sindsdien steeds lacht”, schreef Marcel op sociale media,die met Mieke een relatie begon op een wel heel speciale manier. “Met Halloween verloor ik aan de Maagdentoren een hoorapparaat. Vele mensen zochten mee, waaronder Mieke, maar we vonden het toestel niet terug. Even later belde ze mij op en vroeg ze of ik bij haar langs kon komen. Toen ik er was lag er op tafel een doosje dat ik moest openen. Het bleek het hoorapparaat te zijn van haar overleden echtgenoot. Die had alleen een apparaat nodig voor zijn rechter oor en laat dat nu net het juiste apparaat geweest zijn want dat verloor ik. Toeval bestaat niet, daar ben ik zeker van”, vertelt Marcel die bij Mieke opnieuw de liefde vond. “Waar stilte dreigde, klonk een lied, dat sindsdien door de jaren vliet. Marcel vond meer dan enkel klank, een hart zo warm, zo rijk, zo dank. En wat begon met zacht gebaar, werd eeuwigheid, een echtpaar klaar”, dicht hij erover op zijn sociale media.
Marcel vond zijn Mieke aan de Maagdentoren - Foto: Marcel Aerts
Nieuwe liefde gevonden
Enkele maanden geleden huwde het koppel en ze hopen nog vele jaren te kunnen genieten. “Ik ben 50 jaar getrouwd geweest, mijn vrouw is lang ziek geweest en ik ging met vervroegd pensioen om haar te verzorgen. Ook Mieke was lang getrouwd. En geen van ons beiden was op zoek naar een nieuwe romance maar het lot bepaalde dat we elkaar vonden en daar heb ik nog geen seconde spijt van.”
Lees verder onder de foto.
Genieten van elk moment - Foto: Marcel Aerts
Genieten van elk moment
Het koppel geniet intussen van elk moment. “Recent gingen we naar het Noorderlicht op zoek in Lapland, we genoten ook van een ballonvaart in eigen streek en vandaag gaan we forel eten, morgen mosselen en zondag staat er een familiemoment op het programma met een WOK-menu. Spanje is ook een beetje onze tweede thuis en daar trekken we weer heen in september voor vier weken. Daarna komen we even terug en vertrekken daarna terug voor de winter. Een retour hebben we nog niet geboekt.” Om te besluiten met het einde van Marcels gedicht geven we u graag nog dit mee: “Zo staat die toren, trots en groot, getuige van hun levensnoot. Want wat daar bloeide, in die tijd, blijft liefdevol tot in de eeuwigheid”. Of hoe mooi kan liefde zijn, ongeacht je leeftijd.” We wensen en nog vele jaren van geluk.
Genieten van Spanje en elkaar - Foto: Marcel Aerts