De Leuvense strafrechter heeft deze woensdag in negen aparte vonnissen twaalf beklaagden veroordeeld voor inbreuken op de dierenwelzijnswetgeving. Ten aanzien van vier beklaagden worden gevangenisstraffen uitgesproken. De feiten hebben betrekking op in totaal 51 dieren: negentien honden, twaalf katten, elf kippen, zeven pony’s en twee geiten.
Volgens de rechtbank hebben de beklaagden blijk gegeven van nalatigheid ten aanzien van dieren die van hen afhankelijk waren voor de nodige zorg en huisvesting, waardoor zij nodeloos dierenleed hebben veroorzaakt.
We halen drie voorbeelden uit het vonnis
Een eigenares van zeven pony’s op een weide in Aarschot is veroordeeld voor inbreuken op de dierenwelzijnswetgeving en voor mondelinge bedreigingen aan het adres van twee politie‐inspecteurs. Tijdens een controle op 16 juni 2025 stelde de politie vast dat de hoeven van de dieren te lang waren, waardoor de dieren niet meer normaal konden lopen. De weide was ook onvoldoende omheind en er lagen stukken prikkeldraad los op de grond. Ook bleken het drinkbad en de waterput leeg. Omdat de situatie ondanks eerdere waarschuwingen niet verbeterd was, nam de politie de pony’s op 16 juni in beslag.Tijdens deze inbeslagname arriveerde de eigenares ter plaatse. Ze gedroeg zich agressief en uitte bedreigingen tegenover de politie‐inspecteurs. De vrouw heeft een ongunstig strafblad en werd eerder al veroordeeld voor strafrechtelijke feiten. Ze kreeg acht maanden cel en 1.600 euro boete en daarbuiten ook nog een definitief verbod om dieren te houden. Aan de twee betrokken politieagenten moet zij elk 250 euro schadevergoeding betalen.
Een eigenares van twee dwerggeitjes in Begijnendijk wordt veroordeeld voor het onthouden van aangepaste verzorging en huisvesting van beide dieren. Ze kreeg 1.600 euro boete, waarvan de helft met uitstel over drie jaar. Op 4 september 2025 kreeg de politie een anonieme melding over een dode geit. De politie ging ter plaatse en stelde vast dat zich op het perceel van de beklaagde twee dwerggeiten bevonden in een grote hondenren, waarvan één dood tegen de omheining lag. De andere geit leefde nog en liep rond in het verblijf. Deze geit oogde mager, had een doffe vacht en lange hoeven. Uit de toestand waarin de geiten werden aangetroffen, leidt de rechter af dat zij al even verwaarloosd werden.
Een andere beklaagde wordt veroordeeld voor het ombrengen van zeven hondenpuppy’s. Uit het strafdossier blijkt dat de feiten plaatsvonden tussen 7 juli en 9 oktober 2024 in Scherpenheuvel-Zichem. De 67-jarige man baat in zijn woning een hondenpension uit, met een maximale capaciteit van vijf honden. Op 7 juli 2024 ving hij de honden Milo en Noah op voor een verblijf van zo’n drie maanden. Beide dieren behoren toe aan dezelfde eigenaar.
Volgens de beklaagde beviel Milo rond 7 september 2024 onverwacht van zeven puppy’s. Omdat de aanwezigheid van het nest tot conflicten leidde tussen Milo en Noah, besloot hij een deel van de puppy’s te doden. Hij verklaarde vijf van de zeven puppy’s te hebben verdronken in een emmer water. Toen de honden bleven ruziën over de twee overblijvende puppy’s, doodde hij ook deze. Op de zitting gaf hij aan dat hij daarbij dezelfde methode gebruikte. Alle puppy’s werden in zijn tuin begraven. Toen de eigenaar op 9 oktober 2024 zijn honden kwam ophalen, meldde de beklaagde spontaan dat Milo was bevallen. Hij uitte zijn ongenoegen en drong aan op sterilisatie indien de honden opnieuw in zijn pension zouden verblijven.
Ook tijdens zijn politieverhoor gaf hij onmiddellijk toe dat hij zeven puppy’s had gedood, omdat opvang van een nest voor hem niet werkbaar was in combinatie met meerdere volwassen honden. “De bewezen feiten zijn ernstig en bijzonder schokkend. De beklaagde doodde weerloze puppy’s om louter organisatorische redenen, terwijl er duidelijke diervriendelijke alternatieven bestonden. Door de dieren te verdrinken koos hij bovendien voor een uiterst barbaarse methode, die gepaard ging met paniek, ademnood en ernstig lijden. Een valabel alternatief was geweest om de politie of een dierenasiel te contacteren”, zo meende de rechter. De beklaagde heeft nog een blanco strafblad. Ondanks de ernst van de feiten toonde hij op de zitting blijk van groeiend schuldinzicht. De rechtbank veroordeelde de beklaagde tot een werkstraf van 75 uur en een boete van 2.000 euro.