Met het overlijden van Louisa Van Dingenen, beter bekend als Mit van den Baron, verliest Betekom (Begijnendijk) een van zijn meest kleurrijke figuren. Tientallen jaren stond ze aan het roer van volkscafé Jos de Coiffeur aan de Aarschotsesteenweg. Het café was tot ver buiten de gemeentegrenzen bekend. Fietsclubs en wielertoeristen kwamen van heinde en verre voor een tussenstop in de legendarische zaak. Mit werd niet alleen bekend door haar gastvrijheid en uitgesproken karakter, maar ook door haar jarenlange verzet tegen het rookverbod. Burgemeester Bob Michiels (MGB) bevestigt haar overlijden. “Aarschot heeft De Knoet, wij hadden Mit”, zo zegt hij.
Wie ooit een bezoek bracht aan café Jos de Coiffeur aan de Aarschotsesteenweg 12 in Betekom, kende ongetwijfeld Mit van den Baron. De cafébazin was jarenlang een vaste waarde in het plaatselijke dorpsleven. Haar café was een ontmoetingsplaats waar stamgasten samenkwamen voor een pint, een babbel en de typische sfeer van een ouderwets volkscafé.
Ook bij wielerliefhebbers genoot het café een bijna legendarische reputatie. Van heinde en verre zakten fietsclubs en wielertoeristen af naar Betekom om er tijdens hun fietstocht even halt te houden. Een tussenstop bij Mit was voor heel wat wielergroepen een vaste traditie. Het café groeide zo uit tot een bekende pleisterplaats voor fietsers uit de wijde omgeving. De ongedwongen sfeer, de betaalbare pintjes en de aanwezigheid van de eigenzinnige cafébazin maakten het tot een geliefde halte waar het soms moeilijk was om opnieuw op de fiets te stappen. (lees verder onder de foto)
In 2016 vierde Mit haar zestigjarig jubileum als cafébazin. Ze was toen 80 jaar, maar dacht er niet aan om haar levenswerk achter zich te laten. Een sluitingsdag was voor haar jarenlang uit den boze. Iedereen moest bij haar terechtkunnen, ongeacht afkomst of maatschappelijke positie. Ook daklozen waren welkom. “Ik jaag niemand de straat op”, verklaarde ze destijds.
Mit stond bekend als een vrouw die geen blad voor de mond nam. Dat ondervonden ook de controleurs die moesten toezien op de naleving van het rookverbod in de horeca. Terwijl andere cafés zich aan de nieuwe regelgeving aanpasten, hield Mit vast aan haar eigen regels. Volgens haar hoorde een sigaret bij het traditionele caféleven en dreigde het rookverbod haar klanten weg te jagen.
In 2013 kreeg ze daarvoor al een boete van 570 euro. Twee jaar later stelden controleurs opnieuw vast dat er in haar café gerookt werd. Op de toog stonden asbakken met sigarettenpeuken en de verplichte rookverbodstekens ontbraken. De zaak kwam uiteindelijk voor de rechtbank.
In maart 2016 haalde Mit daarmee de nationale pers. Hoewel ze aanvankelijk een gevangenisstraf, een tijdelijke sluiting en een geldboete van 6.000 euro riskeerde, bleef de uiteindelijke boete beperkt tot 500 euro, bovenop enkele bijkomende kosten. Mit reageerde opgelucht, maar maakte meteen duidelijk dat ze niet van plan was haar gewoontes te veranderen. “Ik trek me er niets van aan en laat het zoals het is”, liet ze toen optekenen. (lees verder onder de foto)
Haar koppigheid en ongezouten uitspraken maakten haar ook buiten Betekom bekend. Op sociale media kreeg ze een eigen Facebookpagina, die destijds bijna 600 volgers telde. Dat een pintje in haar café in 2016 amper 1,30 euro kostte, droeg ongetwijfeld bij aan de populariteit bij haar vaste klanten.
Ook op latere leeftijd bleef Mit betrokken bij het caféleven. In januari 2020 kwam haar zaak opnieuw in de belangstelling, ditmaal naar aanleiding van een terugblik op tien jaar rookverbod. Mit hield vanuit haar vertrouwde zetel nog altijd een oogje in het zeil, terwijl Carine achter de toog stond.
Maar achter haar eigenzinnige houding ging vooral een vrouw schuil die haar café en klanten niet wilde loslaten. Voor Mit was café houden geen gewone job. Het was haar leven. Ze kende haar stamgasten, hield van het dagelijkse contact en wilde dat de deur voor iedereen openbleef. Of het nu ging om dorpsbewoners, toevallige passanten of wielertoeristen die na tientallen kilometers fietsen dorst hadden gekregen, bij Mit kon iedereen binnenstappen.
Hoe sterk ze met haar zaak verbonden was, bleek uit een uitspraak die ze in 2016 deed: “Ik ga door tot in mijn doodskist.”
Met het overlijden van Mit van den Baron verdwijnt een bijzondere persoonlijkheid uit het Betekomse dorpsleven. Een vrouw die generaties cafébezoekers over de vloer kreeg, haar eigen weg ging en zich niet snel door anderen liet vertellen wat ze moest doen. Voor de vele fietsclubs en wielertoeristen die er jarenlang hun vaste tussenstop hielden, blijft het café een bijzondere herinnering. Haar naam zal onlosmakelijk verbonden blijven met café Jos de Coiffeur en de geschiedenis van het Betekomse volkscafé.