In een volle Sint-Pieterparochiekerk in Sint-Pieters-Rode (Holsbeek) namen familie en vrienden vanmorgen afscheid van Jan – De Garde – Goethuys (73) die onverwacht overleed op 16 oktober in zijn woning in Tielt-Winge. Jan was er lang veldwachter en was ook agent van de Landelijke Politie in de gemeente.
Jan werd geboren op 13 september 1952 in Leuven en spendeerde zijn jeugdjaren in Sint-Pieters-Rode waar hij tot zijn achttiende misdienaar was. Later verhuisde hij naar Tielt-Winge. “Hij bleef verbonden met zijn geboortedorp en was altijd keurig gekleed en in kostuum. Hij was filosofisch aangelegd en een echte Bourgondiër. Hij leefde als een pallieter en over emoties sprak hij niet graag. Jan had de gave om situaties te ontmijnen en problemen op een vredige manier op te lossen”, aldus de pastoor bij aanvang van de eucharistieviering.
Lees verder onder de foto.
Foto: Dirk Desmet
Jan met de pijp
Jan was in Tielt-Winge ook gekend als Jan met de pijp want dat was zo’n beetje zijn handelsmerk. Op de rouwbrief wordt het mooi samengevat: “De pijp is gedoofd, het leven geproefd, de rust gevonden.” Naast Bourgondiër was Jan ook gepassioneerd door antiek. Zelf bezocht ik hem meermaals in zijn huis, hij was zowat een buur, en telkens weer had ik het gevoel in Bokrijk rond te lopen. Waar je ook keek overal stonden er antieke spullen. De woning achter onze woning was op zich al antiek want dateert van lang geleden. Voor zijn mama, die nog leeft, ging Jan naar de winkel en hij bracht haar op zondag een bezoek. “Op zondag vertelde hij altijd fijne verhalen”, zei Leen Goethuys-Laermans die ook een tekst voorlas van petekind Isabelle. “Wie had gedacht dat onze laatste rommelmarkt ook echt onze laatste zou zijn. Je huis was een museum en ik vond het fantastisch om erin te neuzen. Ik moest maar naar iets kijken of je zei al neem het maar mee.”
Lees verder onder de foto’s.
Een pijp was zijn handelsmerk - Foto: Werner Goethuys
Jarenlang was Jan veldwachter en agent van de Landelijke Politie Tielt-Winge - Foto: Dirk Desmet
Koffie met een gouden lepeltje
Ook de vrienden van Jan maakten een tekst die werd voorgelezen door de pastoor. “Onze maandagnamiddagen na de markt waren heilig. In de winter zaten we aan de stoof, in de zomer tussen de hanen en de kippen. Jan gaf met een gulle hand. Alles waar je goesting in had was aanwezig. Hij vertelde veel verhalen, ook over zijn tijd als garde. Bij Jan was het ook altijd de zoete inval en iedereen die langskwam mocht meteen mee aan tafel schuiven. We zullen je verschrikkelijk missen maar ooit drinken we weer een koffie samen maar dan eentje met een gouden lepel.”
Lees verder onder de foto.
Na de eucharistie werd Jan begraven op het kerkhof in Sint-Pieters-Rode - Foto: Dirk Desmet
“Herinnering is mooiste wat hij naliet”
Na de eucharistie werd Jan door zijn naasten begeleid naar zijn laatste rustplaats op het kerkhof in Sint-Pieters-Rode. Besluiten doen we met de tekst op het herinneringskaartje dat Jan goed samenvat. “Een hand vol leven, een hand vol gaven. Onze levensgenieter, altijd met zijn pijp, zijn antiek en een verhaal. Zijn onverwachte vertrek is een schok, maar de herinnering aan hem is het mooiste dat hij ons naliet.” Onze innige deelneming aan familie, vrienden en iedereen die Jan gekend heeft.