Clubmonument Michaël Vandeput (33) speelde zijn laatste thuismatch bij SC Out-Hoegaarden B na 23 seizoenen bij de Brouwers. Nu heeft hij meer tijd voor vogelspotten en voor het beheer van ‘t Paenhuys.
Vandeput begon met voetballen bij SC Out-Hoegaarden, maar bracht enkele jeugdjaren door bij KVK Tienen. Hij keerde al snel terug bij de groenen en trad toe tot de zaterdagsreserven, die negen jaar geleden evolueerde in het B-team. Ondertussen is hij een kleine negen jaar kapitein van zijn B-ploeg en hoopt hij afscheid te nemen met een promotie naar derde provinciale.
“De match verliep en eindigde goed, we wonnen met 2-1. Het was nog even spannend op het einde maar onze doelman hield ons recht. De match, en het feit dat er zoveel vrienden aanwezig waren, deed me wel iets, net zoals de applausvervanging. Ze hadden er veel tijd en moeite ingestoken en zo werd het een heel speciaal gegeven. Ik was erdoor aangedaan, zoiets maak je maar één keer in je leven mee. Ik zal verschillende jonge spelers van onder de kerktoren nog blijven zien in jeugdhuis ‘t Paenhuys, daar maak ik me geen zorgen over”, zegt Vandeput die nu al acht jaar beheerder is van het populaire jeugdhuis.
Tweede ploeg volstaat, ook al zat er meer in
Hoe dan ook liet de speler bij velen een blijvende indruk achter, ook sportief verantwoordelijke en voormalig trainer van de A-ploeg van SC Out-Hoegaarden, Siegi Hendrickx, herinnert zich nog de jonge snaak die kwam om te voetballen, al had hij ook snel door dat de voetballer zo zijn eigen agenda had.
“Ik leerde zijn talent kennen en ontdekte hem als het ware voor de eerste ploeg, zijn ambitie reikte niet verder dan de weede ploeg. Hij speelde wel verschillende wedstrijden voor de eerste ploeg - onder andere in 2008, 2009 en 2010 - maar dat was eerder om ons uit de nood te helpen. Er waren momenten waarop ik op mijn knieën ging zitten om hem te smeken blijvend mee te spelen (lacht), niets mocht baten. Het is een vaardige en sierlijke speler met veel overzicht, maar hij wou met zijn kameraden bij de zaterdagsreserven spelen. Dat evolueerde gaandeweg in de B-ploeg. In het begin speelde hij in de 2de ploeg met leeftijdsgenoten, nu is hij, met voorsprong, de oudste speler. Dat neemt niet weg dat hij nog altijd zeer gemotiveerd is.”
Liefst in korte broek
In zijn carrière geraakte Vandeput amper geblesseerd, hij was uiteindelijk ook negen jaar kapitein van de B-ploeg. En ook al stopt hij nu met voetballen dat is toch ook weer niet echt definitief want volgend jaar sluit hij aan bij de liefhebbersploeg van jeugdhuis ‘t Paenhuys.
Daar is hij beheerder maar daarnaast is hij ook een fervent vogelspotter, een hobby die hij al 25 jaar uitoefent.”Ik trek er zelfs naar het buitenland voor, zelfs tot in Ijsland. Jaarlijks plan ik zo’n 2 reizen om vogels te gaan spotten. Waar ik dit jaar heen ga, weet ik nog niet, er zijn nog veel opties mogelijk maar beslissen doe ik pas op het laatste ogenblik. Wat me opvalt is dat vele soorten, die zeldzamer waren, nu veelvuldiger lijken voor te komen, zoals de grote zilverreiger en de putter. Spreeuwen zag je langs de andere kant vroeger veel, nu minder. Ik ben er nu vijfentwintig jaar mee bezig en ben er meerdere ochtenden per week actief mee bezig. Ik nestel me dan in de vallei van de Grote Gete, die van Tienen en Hoegaarden tot in Zoutleeuw reikt. In deze natuurobservatie ben ik voor negentig procent bezig met vogels maar ook insecten en planten interesseren mij. Soms heb je geluk en zie je een zeldzame soort, zo spotte ik in maart 2021 een zeearend.”
Speciaal weetje is dat de vogelspotter nooit een lange broek draagt. “Ik geniet van de vrijheid die een korte broek mij biedt. Ik fiets ook veel en ook dan is een korte broek handiger. Wanneer het te koud wordt, doe ik toch maar een lange broek aan (lacht).”